De avonturen van Jack

De avonturen van Jack

Waarover deze blog gaat

Suzanne beschrijft de hilarische avonturen van Jack en haar in dit blog.

De stunts van een echte waakhond.

avonturenPosted by Suzanne Wed, December 19, 2018 11:01:28

Ik heb altijd een echte waakhond gewild. Een hond die naast je loopt en op het moment dat iemand je kwaad wilt, in ieder geval zijn of haar tanden laat zien. Een hond waar je een eenheid mee bent en we verdedigen elkaar. We laten elkaar niets gebeuren.

Ik kijk naar filmpjes uit Amerika waar een bouvier probeert te voorkomen dat een kindje het water in gaat, Mechelse Herders die als persoonsbeveiliger worden ingezet, werkhonden, speurhonden.

Nogal een verantwoordelijkheid voor een hond. Voor mij als mens met verstandelijke vermogens anders dan die van een hond, kan ik een en ander beredeneren en risico's inschatten. Honden doen dat op een andere manier. Misschien is hun manier net zo goed zo niet beter. Zij hebben dat zoveelste zintuig, dat wij mensen vaak overslaan of niet zien.

Jack's eerste echte waakgedrag vond plaats op vakantie.
We hadden een prachtig vakantie huis gehuurd, hij voelde zich op zijn gemak, hele roedel bij elkaar en daar ging de bel en de verwarmingsmonteur stond op de stoep. Ik zat op de rand van de bank en wachtte af wat de monteur deed, mijn familie zat op de andere bank en de vibe was kalm, er was geen enkel gevaar mijns inziens, maar toch was Jack extreem alert.
Hij ging pal naast me zitten, drukte zich tegen mij aan, gespitste oren en week geen meter van mijn zijde.
Angst. Van de verwarmingsmonteur. Ik zag het veel later dan Jack. De man had angst voor grote honden, maar al bij binnenkomst liet Jack een grom horen en was vanaf dat moment alert. Vooral toen ik de man een hand gaf.
We zijn rustig blijven zitten samen, hij tegen me aan en ik op de bank.
Ik moest hier even over nadenken en ook aan wennen. Alle andere honden in mijn leven hadden nog nooit waakgedrag vertoont, zouden inbrekers pootjes of spelletjes geven en bij dreigend geweld het hazepad kiezen.

Gisteren was ik een dagje weg en nam Paul Jack mee voor een mannendag. Samen stoere moppen tappen, bier drinken en vooral een hoop koekjes en snoepjes.
Ik zwaaide ze uit en kreeg al niet lang daarna een telefoontje van Paul. Jack wil niet uit de auto omdat jij er niet bent en hij zit in de auto met zijn tanden bloot.
Waaaaaaaat? Nu moest ik eerst stiekem een beetje lachen, want Paul, een beer van een vent die zich laat intimideren door mijn fluffy Berner Sennen, maar ook ik heb al zelf eerder gezien dat Jack geen mietje is.
Hij vertelde dat hij hem met geen mogelijkheid uit de auto kreeg bij zijn huis, Jack grommen en toen maar van ellende naar mijn huis is gereden waar Jack zag dat mijn auto er niet stond en ik dus niet thuis was, om vervolgens zo mak als een schaapje uit de auto te springen.

Lachen, dit, of toch niet? Het is natuurlijk super slim gedrag van mijn hond om zo te doen, vrouwtje niet thuis, ik ga nergens heen, maar ik wil dit natuurlijk niet.

Zo zijn er de afgelopen tijd een aantal akkerfietjes geweest, waarbij Jack merkt dat hij een volwassen mannetje begint te worden, met bijbehorend waak- en verdedigingsgedrag en ik voor de keuze sta, ga ik dit verder aanmoedigen en het waakgedrag versterken, want daar zijn een hoop dingen voor te zeggen. Een taak, instinct, maar van de andere kant het gevaar, dat er straks niemand meer bij mij in de buurt kan komen? Of als er eens iets is, Jack niemand toe laat bij mij?

Er gaan filmpjes rond op facebook van een dronken man die op straat zijn roes ligt uit te slapen en zijn hond hem met hand en tand verdedigt. Geen politie agent of hulpverlener mag in zijn buurt komen.
Iedereen vind het fantastisch, like like like.
Ik weet het niet helemaal, ik twijfel.
Ik wil eigenlijk een open, toegankelijke hond voor iedereen, maar ook als ik alleen met mijn grote, Belgische vriend in het bos ben en er is onraad, minder bang hoeven zijn.

Mijn vorige Berner Lilly kon door niemand geaaid worden door haar traumatisch verleden, dat vonden mensen maar raar (en ik vind mensen vaak raar). Mijn dierenarts zei dan altijd, dan wordt ze maar niet geaaid, maar ik heb vaak haar belangen moeten behartigen en mensen moeten uitleggen dat ik haar niet sloeg, maar dat ze een verleden had. Jack gaat nu naar iedereen toe, op zijn of haar schoenen liggen, kopstootjes geven en is super vriendelijk.

Kan het en/en zijn of worden?

We gaan het zien!

Voor iedereen heerlijke feestdagen gewenst!










  • Comments(5)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Suzanne Thu, December 20, 2018 15:43:53

dikke poot van Jack attack voor jou Anna!

Posted by Anna Thu, December 20, 2018 09:51:31

Een midden weg zou mooi zijn maarvhet is geen mens dus zal je daar op de 1 of andere manier mee aan slag moeten gaan. Dat kun jij. Maar ik als dinnetje vind het fijn dat hij waaks is en jou beschermd. Go Jack Go 😍😍😍😍

Posted by Suzanne Thu, December 20, 2018 07:02:15

mimi dank je wel! smiley
Mia, ik begrijp je helemaal! Ik had Lilly een jaar toen ze voor de eerste keer blafte, we keken elkaar allemaal aan zo van wat was dat?! Jack heeft vanaf dag 1 gewaakt en geblaft als de bel gaat of de postbode komt (hij vind de post zelf ook erg lekker :)

Posted by Truus Vinken Wed, December 19, 2018 21:30:01

Suusje,wat heb je je gevoelens en hoe t eventueel wel of niet moet zijn, mooi verwoord!! Jack is een geweldige lieve, hond ,die door jouw geweldige opvoeding de juiste weg zal weten te vinden!! ,

Posted by Mia Wed, December 19, 2018 19:19:13

Mijn vorige Berner Django wilde door iedereen geaaid worden, met als gevolg dat als iemand aan kwam lopen hij al trok om geaaid te worden. Dat was niet echt prettig. Hij was wel altijd vrolijk en lief. Als de deurbel ging, blafte hij van blijdschap, als mensen binnen kwamen dan moest hij eerst geaaid worden anders mochten ze niet door lopen. Maar ik geloof als er een inbreker zou komen dat hij alleen geaaid zou willen worden.
Appie heb ik daarom bewust niet altijd naar alle mensen toe laten gaan om te aaien. Als mensen hem willen aaien dan kijkt hij me aan en moet ik eerst zeker het mag, doe maar. Dan is hij door het dolle heen. Als de voordeurbel gaat, schrik ik me een hoedje zo hard blaft hij voor 10,5 maand.