De avonturen van Jack

De avonturen van Jack

Waarover deze blog gaat

Suzanne beschrijft de hilarische avonturen van Jack en haar in dit blog.

Baby's eerste trim beurt.

avonturenPosted by Suzanne Thu, December 14, 2017 08:11:19
Enige tijd geleden had ik een korte opname in het ziekenhuis en zat wat te keuvelen tijdens het infuus met mijn vaste verpleegkundige en goede vriendin Tanja toen de telefoon ging.

"Hallo Suzanne, met de assistente van dierenkliniek Hoogveld".
Dit is de kliniek waar al onze honden in de familie al sinds jaar en dag naar toe gaan. De ene hond wandelde er zo naar binnen, maar Lilly bijvoorbeeld had nog voor we er aankwamen door wat ik van plan was en weigerde uit de auto te komen en na optillen (!!) en naar de ingang begeleiden, ging ze met slippende banden en piepende wielen en veel tam tam dan eindelijk de behandelkamer in.
Dokter Bonestro, een goudstuk, genoot altijd zichtbaar van haar. Lilly was geen standaard maat Berner Sennen, maar gedroeg zich als ze dan naar binnnen draafde (gelokt door snoep) alsof ze dit zonder enige schroom deed.
"Het is wel een dametje hoor" zei dokter Bonestro dan lachend.
Toen de tijd kwam voor Lilly om deze planeet te verlaten naar een betere plek, was daar ook dokter Bonestro (dat was karma) die bij uitzondering weekend dienst had. Duno, Lies, Lilly en nu ook Jack en dierenkliniek Hoogveld zijn dus nauw met elkaar verbonden en daarmee automatisch ook wij, het gezin Vinken.

Een van de allerbelangrijkste dingen bij het contact tussen eigenaar en dierenarts vind ik vertrouwen. Ik hoef de arts niet per definitie aardig te vinden, maar vertrouw ik hem of haar?! Voelt het goed? Datgene dat je niet kunt beschrijven, dat goede gevoel waardoor je zelfs je hond daar achter laat en je niet gerust, maar wel met vertrouwen weet dat ze hun best voor je dier gaan doen?

Lilly is destijds door dokter Bonestro geopereerd en had een hele slechte reactie op de narcose en bijbehorende medicatie, ze werd compleet gestoord en spuugde groen schuim. Dus om 10 uur in de avond in de auto, terug naar de kliniek. Daar zijn we gebleven totdat het voor beide partijen goed voelde om haar mee naar huis te nemen. De dag erna moest ik terug komen en werd zij gezien door een andere arts, Michel.
Ik zal Michel nooit vergeten, want hij liet Lilly niet met haar pijnlijke buik op de behandel tafel stappen, hij ging op de grond liggen om onder haar buik te kunnen kijken! Wat een pracht man! Lilly stond stil terwijl hij snel en vakkundig keek of de wond in orde was en weg waren we. DAT is dierenliefde en heeft niks te maken met winstbelang of haast.




Terug naar het nu en het telefoontje van de assistente van Hoogveld. Ik had een prijs gewonnen!
Ik wist direct waar het om ging. Ik was al een tijdje aan het kijken naar een vachtverzorgings-behandeling voor Jack. Anders dan Lilly die bijna geen vacht had en Lies, die aan een goede borstel beurt genoeg had, heeft Jack een vacht die enorm van volume is. Hij lijkt wel een vierkante tank terwijl hij zeker niet te zwaar is. Ik borstel hem regelmatig, maar merk dat er soms wat kleine matten vormen, met name onder de buik. De staart is een drama om te borstelen. Dat vind de prins niet fijn en als ik dat in mijn eentje probeer, kan ik 4 keer extra astma medicatie gebruiken om de sessie vol te houden.
Meestal draaft Jack dan alsnog met een ongekamde staart weg en sta ik met een paars hoofd te hijgen. Enfin, een trimster of trimmer zou uitkomst kunnen bieden!
Ik las op facebook dat Hoogveld een nieuwe kliniek had geopend met bijbehorende trimsalon EN er werd een gratis trimbeurt verloot.
Tip top, snel het formulier ingevuld en duimen maar en ja hoor, net op een moment waar het heel leuk was om goed nieuws te horen, kwam daar dat telefoontje.

Ik ging mijn moeder ophalen, Jack zat al nieuwsgierig in de auto te koekeloeren waar we heen gingen en op naar Susteren. Parkeren voor de deur, er hing in de winkelstraat waar het pand gelegen is vrolijke kerstversiering, kortom de vibe was al goed!
Die werd nog beter toen we binnenkwamen en trimster Ilona zagen. Wat een geweldige vrouw, persoonlijkheid, rust, liefde voor dieren en vakvrouw. Ik vond haar ook direct aardig en dat is zeker niet bij alle mensen zo.
Jack duwde zijn neus tegen haar aan en dat zat helemaal goed!

Ik wist van te voren niet precies hoe Jack zich zou gaan gedragen. Het is een wilde hond die volop in de pubertijd zit en hij is sterk. Heel sterk.
We wogen hem en hij tipte af op precies 45 kilo. Grappig feitje... na de trim- en wasbeurt woog hij 44.5!

Ilona was kalm maar kordaat en Jack is daar gevoelig voor. Elke hond denk ik. Hij vertrouwde haar direct en liep zo de behandel tafel op, zacht schapenvachtje onder zijn buik dat werd vastgemaakt aan een ketting voor zijn eigen veiligheid en daar begon het borstelen met diverse borstels en kammen. PAKKEN vacht kwamen los. Bizar! Voetjes werden geknipt, staart, oortjes, buik, hij werd alsmaar knapper.

Toen kwam het wassen, dat is voor Jack een dingetje, want als jonge pup is hij door zijn vorige eigenaar best vaak gewassen en daardoor vind hij water niet fijn.
We zijn spelenderwijs bezig om hem te laten kennis maken met water op een positieve manier. Hij zwemt nog niet, maar spring wel enthousiast in een beek (ook als hij dat niet mag, vooral als er groene drab in zit!) en meertjes en plassen.
Dat stuk zit wel goed, maar wassen, dat blijft problematisch. Ook hier in de salon merkten we dat hij niet erg gelukkig was met de situatie, maar door de vaste, zachte hand van Ilona ging dat zonder veel spetteren en problemen.



Toen terug de tafel op om gefohnt te worden en DAAR had de prins nou net geen zin meer in. Hij had al die tijd keurig stil gestaan, is zelfs tijdens het trimmen gaan zitten, maar weer terug de tafel op...nou nee.
Ik zette letterlijk een stapje terug en liet Ilona haar gang gaan. En ze wist wat ze deed. Jack die met zijn 45 kilo begint te spartelen is geen grapje. Daar moet je letterlijk stevig voor in je schoenen staan en dat deed ze. Jack raakte op het randje van paniek en dan kun je bij deze hond 2 dingen doen, of je breekt wat je ook aan het doen bent af (en dan ben je zelf af) of je zet door en laat deze power machine zien dat je geen kwaad wilt maar dat hij wel moet doen wat je zegt. Daar varen zowel de mensen om hem heen als hijzelf wel bij.
Zo gezegd zo gedaan. Ilona hield voet bij stuk, Jack piepte en verzette zich en ze bleef kalm en beheerst totdat Jack's mindset veranderde en hij zag dat het geen kwaad kon, sprong de tafel op en liet zich fohnen soms met zijn ogen half dicht. ZALIG!
Ik heb me slap gelachen. Een enorme zwart met witte hond (gewassen met bijbehorende shampoo voor de witte en zwarte gedeeltes) die stond te genieten van fohnen.
Ik heb Lilly ooit 1 keer geprobeerd te fohnen en ze ging plat op de grond liggen van angst. Dat heb ik dus nooit herhaald. Toen kwam de finishing touch... de prins kreeg glans spray op zijn vacht EN after shave. Dat was het hoogtepunt van de dag. Hysterisch voor een hond die plat in een modder poel gaat liggen. Mijn moeder zei nog voorzichtig, Su nu zorg ook dat Jack niet in de beek gaat, want hij is nu zo mooi wit! Vooralsnog is me dat gelukt, maar wie weet voor hoe lang.



Het was een machtige dag, ik heb van een afstandje kunnen zien hoe een vreemde en een dier op blind vertrouwen met elkaar om gaan en een vrouw aan het werk gezien voor wie ik diep respect heb.
Echte vaklui vind je niet snel en mensen met wie je een instant klik hebt nog minder, dus hulde. Hulde aan deze prachtige evaring, zowel voor Jack als voor ons.


https://www.dierenkliniekecht.nl/huisdieren/nieuws/lovende-woorden-voor-onze-trimster-ilona-dohmen









  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.