De avonturen van Jack

De avonturen van Jack

Waarover deze blog gaat

Suzanne beschrijft de hilarische avonturen van Jack en haar in dit blog.

Een verhaal over een drol.

avonturenPosted by Suzanne Mon, July 03, 2017 15:51:39
Maandag, voor het eerst in lange tijd heb ik op deze mooie, zonnige dag geen plannen. G.e.e.n. Als in, helemaal niks.
Na een intensieve periode ga ik bijslapen, uitrusten, had ik al gezegd niks doen en vooral ook slapen. En slapen.
De zon schijnt, de lounge banken in mijn tuin roepen mijn naam.
Jack, mijn schaduw, volgt me naar buiten en kruipt onder de bank. Ik neem plaats en val direct in slaap. Na wat nog geen seconde lijkt, voel ik een kleine schedel tegen mijn schedel rammen. Jack staat voor me met een smile op zijn gezicht en geeft me kopstootjes. Hij vind dat ik nu wel genoeg geslapen heb (was het daadwerkelijk 20 minuten?!) en dat hij ge-entertaint dient te worden. Geen ge-slaap. Althans niet wanneer ik het tijdstip bepaal. Voor hem gelden uiteraard andere regels.

Ik zucht, sta op met mijn gezicht in de kreukels, lijn Jack aan en loop naar mijn auto. We gaan fijn een stukje rijden, bij de visvijver wandelen en dan weer naar huis. Maar zo ver kom ik niet echt, want op weg daar naartoe zie ik een vrouw met 2 teckels en een ruwharige hond, formaat Beagle. Ze is duidelijk in paniek. Ik kijk haar aan, schat de situatie in en besluit door te rijden, ze geeft immers geen enkel signaal dat ze hulp nodig heeft.

In mijn achteruit spiegel zie ik haar schoppen naar de ruwharige hond. DAT gaat uiteraard te ver, dus ik geef een slinger aan het stuur, stop naast haar en draai mijn raam open. Ze zegt: mijn hond heeft een drol in zijn mond en hij wil niet los laten!! Ik zie paniek in haar ogen, transpiratie druppels op haar voorhoofd en een rood gelaat. In mijn 3 reactie seconden bedenk ik me het volgende: a waarom de paniek over een drol?! b hoezo hij laat niet los, c waarom de paniek over een drol?
Nu moet je weten dat Jack toen hij een paar maanden oud was, een darm parasiet heeft gehad. Ik weet dus alles van poep en drollen. Ik heb handschoenen in alle kleuren waar ik tevens mijn haar mee verf maar dat terzijde. Een drolletje meer of minder doet mij niks.
Ik zeg tegen haar, een beetje met een lachend gezicht, schoppen helpt zeker niet. Maak een vlakke hand, druk in een super snelle beweging de vlakke hand heel even in zijn achterhand.
Ze kijkt me aan alsof ze water ziet branden, het in Keulen hoort donderen, mijn hoofd ziet veranderden in Chewbacca, kortom, ze begrijpt echt niet wat ik bedoel. Ze geeft meer een aai dan een tik op zijn bil en de hond gromt kort naar haar.

Okay, maat vol, ik vraag of ze wilt dat ik een handje help, dankbaar kijkt ze me aan dus ik zet de auto aan de kant, loop op de hond af die een compleet hard geworden drol trots in zijn bek houdt. De drol is duidelijk al oud, ziet eruit als een sigaar en is ECHT geen reden om zo in paniek te raken, maar goed.
Ik nader de hond, die met drol en al, zijn lip optrekt en woest naar me gromt.
Grom maar fijn spreek ik de hond toe, maak een vlakke hand, geef hem een absoluut niet pijn doende snelle beweging in zijn achterflank. Het verrassingseffect. Het werkt want de hond kijkt me met open mond aan, laat direct de drol vallen en probeert te bedenken of hij me alsnog gaat bijten of eieren voor zijn geld kiest. Het laatste is het geval en met een kwispelde staart wil hij nu zijn rondje uit. De vrouw kijkt me aan alsof ik een aureool heb. Ik lach naar de hond en zeg hem dat nu vast zijn tandjes gepoetst gaan worden. De vrouw lacht ook en loopt blij weg.

Ik lach nu zelf ook en denk aan een situatie die we hadden met onze allereerste hond Duno. Ik was mijn haar aan het fohnen, ik hoorde mijn moeder roepen (duidelijk ook paniek) en daar stond Duno in vol ornaat met een muis in zijn mond die hij super trots bij de voeten van mijn moeder als cadeautje neer legde. Mijn moeder rende weg, ik nam mijn vader's werk handschoenen en heb de muis heel heldhaftig in de kliko gedaan (die ik later zelf moest legen, want die muis lag daar in!).
Mijn moeder heeft daarop volgend de afwas borstel gepakt, Dreft op de borstel gedaan en Duno daar zijn tanden mee gepoetst. Duno blies nog weken groene bellen. :)

Jack gedraagt zich de laatste weken eigenlijk keurig, hij snapt het concept "nee", dus eigenlijk niet echt iets sappigs te melden op dat gebied. Iets zegt me dat dat niet heel lang zal duren. Tot die tijd, groetjes van Jack attack!







  • Comments(5)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Truus vinken Mon, July 03, 2017 22:17:21

Lachen, gieren,brullen! Goed werk gedaan en herinneringen naar boven gehaald, die ik nooit zal vergeten!Prachtig beschreven!

Posted by Suzanne Mon, July 03, 2017 17:58:31

dat wordt gewoon om 7 uur naar bed voor ons allebei ;)

Posted by Suzan Mon, July 03, 2017 16:46:20

Je maakt wat mee op een dag 😅😅😅😅.....hopelijk krijg je je slaap nog 😀😀😀

Posted by Suzanne Mon, July 03, 2017 16:42:24

haha je blijft lachen op deze manier en terwijl ik dit type zit Jack weer allerlei kattekwaad uit te halen, misschien iets te vroeg gejuicht! :D

Posted by Cindy Mon, July 03, 2017 16:35:13

schitterend verhaal weer hahaha ..... jij hebt de wereld weer een stukje beter gemaakt .....