De avonturen van Jack

De avonturen van Jack

Waarover deze blog gaat

Suzanne beschrijft de hilarische avonturen van Jack en haar in dit blog.

Een puber in huis.

avonturenPosted by Suzanne Wed, January 25, 2017 10:27:46

Inmiddels is Jack bijna 11 maanden oud en dit gaat niet zonder slag of stoot. De prins zit vol in de pubertijd.

Ik ben jarig. 43 jaar oud. Ik probeer Jack een kroon op te zetten met happy birthday en binnen 2 minuten ligt de kroon in stukken in een hoek van de kamer. Hoe anders was dit met prinses Lilly die ik brullies, t-shirts, truien en jassen en kroontjes op kon doen, complete maskers en ze gaf geen krimp! De taart staat op tafel en Jack waggelt met zijn dikke staart rustig tussen de bank en de salon tafel door, probeert hier en daar een stuk taart te stelen en ligt tevreden nu zijn hele roedel (mijn familie) bij elkaar is naar de feestelijkheden te kijken.


In mijn verjaardagsweekend gaan we iets doen waar ik heel erg van houd, naar de sneeuw! Jack is gek op sneeuw en wederom, hoe anders met Lilly die het liefst de hele dag tegen de verwarming aan lag, wil Jack het liefst de hele dag buiten zijn. Met min 7 ligt de prins prinsheerlijk op de koude tegels buiten olijk rond te kijken. We rijden richting de Ardennen waar zo'n 50 centimeter sneeuw ligt. WAT een heerlijkheid, voor zowel mij als hem. Ik zou willen dat er elke dag 50 centimeter sneeuw viel, ik vind alles er leuk aan, de stilte, de glinsters, het geluid als ik over sneeuw loop, hoe de wereld even vers, nieuw en schoon is als er zo'n mooi wit dek over ligt. Jack rent als een gek rond, springt in bulten sneeuw waar hij nauwelijks uit komt en speelt met andere hondjes. Het enige dat hij echt niet tof vind is de sneeuw scooter. Of het nu het geluid van de motor is, of het feit dat ik weg rijd/scooter (hij kan gerust naast me rennen, maar dat durft hij niet echt) hij wil er niet bij in de buurt komen. Volgens de puber gids zit hij nu ook in een angst fase. Hmm....angst fase, ik weet het niet zo hoor, maar goed, we gaan erin mee en laten hem zogenaamd angstig zijn. Ik sneeuw scooter een paar rondjes, Jack kijkt van een afstandje toe en eet wat sneeuw. Ik geniet, hij geniet, wat willen we nog meer!






Maar nu terug naar de realiteit van vandaag....we wandelen in ons "uitgaansstraatje" en daar komen we Jack's beste vriend Diesel tegen. Diesel is een super lief beest, een kruising tussen een Mechelse herder en iets van (pit)?bull-achtig soort en die twee bij elkaar zorgen altijd voor een stofwolk ala Tasmanian devil en de modder klonten vliegen door de lucht als ze samen door het veld rennen. Diesel heeft Jack al van een afstand gespot en trekt aan de riem om dichterbij te komen, zodra ze met hun neuzen tegen elkaar staan begint Jack als een gek te grommen, trekt zijn lip op en blaft gevaarlijk. Zijn eigenaar en ik kijken elkaar verbaasd aan? Wat is dit Jack zeg ik en geef hem een waarschuwing, het circus herhaalt zich en Diesel duikt weg achter zijn baas, om Jack ECHT niet meer aan te kijken. Ditzelfde gebeurt met Flynn, een prachtige Flatcoated retriever. Ook eerst besties en nu GRRRRRRRRR! Van de kleine baby met mini staart is niets meer over als hij als een gek tekeer gaat tegen deze twee honden. Nu moet ik af en toe (tegen wil en dank) eens checken of de balletjes van Jack goed zijn ingedaald, zit alles zoals het moet, ontwikkelt hij zich goed....en dit heb ik al een tijdje niet meer gedaan. Ik besluit toch maar eens een en ander te onderzoeken en binnen korte tijd zijn zijn balletjes ballen geworden. Jack is in de pubertijd!

Mijn vriendin Anna en ik hebben het regelmatig over horrormonen in plaats van hormonen dus ik kan me helemaal voorstellen voor een knap ventje zoals Jack, dit behoorlijke veranderingen voor hem zijn. Hij plast ook nog maar heeeeeeel af en toe als een meisje. Kortom, de puber fase is meer dan aangebroken.

Zo ook een dag later, ik ben aan het kokkerellen. Geuren van runderliesbraadstukken vullen mijn huis, kip met knoflook schotel in de oven, soep....ik kook graag en veel. Ik loop heen en weer door mijn huis, afwassen tussendoor, ingredienten snijden. Ik kom even de kamer binnen om een muziekje op te zetten en Jack zit in een hoekje bij de bank me aan te kijken. Ik spreek hem toe met vriendelijke stem en zeg dat ik me voor kan stellen dat hij met zijn enorme neus nu echt wel honger krijgt. Iets in zijn blik zegt me even verder te kijken dan mijn neus lang is en ja hoor. Meneer heeft doodleuk tegen mijn nieuwe stoffen stoel aangepiest. T%$^&(*^%^&*( hel en verdoemenis, JAAHHAackk! Hier komen! Hij blijft wijselijk in zijn hoekje zitten. Ik negeer hem en ga direct aan de slag met het opruimen, schoonmaken, poetsen, ontsmetten, geur verwijderen hoejehetooknoemt. Ik neem hem daarna mee uit voor een wandeling. We komen terug, de prins gedraagt zich voorbeeldig de rest van de dag. Zo mag hij bijvoorbeeld niet op de bank, maar heeft met zijn mooi hoofd fijn een aantal trucjes bedacht hoe hij toch zo dicht mogelijk bij mij kan zitten. We kijken samen naar CNN naar de Donald Trump poppenkast.




Een dag later.....om half 6 in de ochtend word ik gewekt door kokhals geluiden, ik probeer me te bedenken waar ik ben en wat die geluiden zijn als ik door heb dat Jack misselijk is. Ik ren naar beneden, uiteraard met alle kleding die maar mogelijk is verkeerd om aan, om Jack vervolgens rode dingen uit te zien spugen. Wat IS dat? Het is ijskoud, Jack rent ondertussen rondjes in de tuin en ik probeer te analyseren wat hij nu precies heeft uitgespuugd. Aha, hij heeft een plastic bot, meneer heeft dit in stukken gebeten (blijkbaar) en vervolgens opgegeten. Kom er maar op. Hij heeft inmiddels Acana biologisch voer uit Canada met verse vis en scharrel dieren, maar rode plastic stukken hebben zijn voorkeur? Ik schud mijn hoofd en ruim de zooi op.

Later op diezelfde dag kom ik beneden na een wasje aangezet te hebben en wat blijkt, op precies dezelfde plek op mijn stoffen stoel heeft hij zijn poot opgetild. Nu is de maat vol. Het rondje waar we normaal 45 minuten over doen loop ik in 20! minuten. Jack rent naast me met zijn tong uit de bek en probeert me bij te houden. Ik kan mijn hond uiteraard niet straffen voor iets wat in zijn natuur zit, maar af en toe heb ik ook emoties en word ik woest. Ik heb verhalen gelezen op het internet van andere honden eigenaren die een compleet andere hond kregen terwijl de hond aan het puberen was, nu is dat met Jack gelukkig (nog) niet het geval, maar ik denk dat ik mijn borst nat kan gaan maken voor wat er nog komen gaat.


To be continued!





  • Comments(7)//jack.bernersennenlimburg.nl/#post12